Waldemar Bartosz: Niewolnictwo za 50 zł

20.02.2017 12:27

Jest taka firma ochroniarska, która posiada wszelkie certyfikaty i referencje. Na swojej stronie internetowej zamieściła informacje, że posiada koncesje na pełny zakres świadczonych usług ochrony, że jej ubezpieczenie OC opiewa aż na 10 milionów złotych. Ponadto jest w posiadaniu następujących certyfikatów: certyfikat ISO 9001:2008, certyfikat AQAP 2120:2009, certyfikat PN-N 18001:2004, certyfikat ISOMEC 27001:2013. Z tego wynika, że jest firmą wiarygodną, do której klienci i pracownicy powinni mieć zaufanie. Na tej samej stronie informuje, że poszukuje pracowników ochrony i to nie z byle jakimi kwalifikacjami.

Kandydat na pracownika firmy musi mieć co najmniej średnie wykształcenie, doświadczenie w pracy w ochronie, dobrą sprawność fizyczną a także mile widziana jest znajomość języka angielskiego. Dla zachęty publikuje listę firm, które ochrania, nie byle jakich firm. Znajdują się na niej między innymi: PKP Cargo i PKP PLK, Centrum Dialogu Społecznego, Mazowiecki Urząd Wojewódzki, Urząd Patentowy RP, Ciech, Uniwersytet Warszawski, Polski Instytut Sztuki Filmowej, itd. Kiedyś mówiło się: papier wszystko przyjmie. Współcześnie oprócz papieru jest jeszcze internet.

Powiedzenie to zawierało sarkazm, z którego wynikało, że opisana rzeczywistość jest ładna na papierze, w realu jest różnie a nawet tragicznie. Podobnie rzecz się ma z prezentowaną firmą. W końcówce poprzedniego roku rzeczona firma przedstawiła człowiekowi propozycję pracy w ochronie w ramach umowy zlecenia i tutaj trudno uwierzyć, że w dzisiejszych czasach proponuje się pracownikowi "świadczenie na rzecz Zleceniodawcy Usług w wymiarze nie mniejszym niż 5 godzin miesięcznie" z wynagrodzeniem pięćdziesiąt (50) złotych za miesiąc.

Należy przypuszczać, że celem takiej, pożal się Boże, umowy jest wykorzystanie do cna pracownika, płacąc mu pod stołem jakieś grosze oprócz tych należnych 50 zł.

Że to jest przestępstwo wobec fiskusa wydaje się oczywiste, że to jest próba wprowadzenia niewolniczej pracy - również. Pytanie do wszelkich służb kontrolnych: czy znają tę firmę i jej praktyki? Jeśli nie znają, to jakie jest uzasadnienie ich istnienia. Proceder ten jest (był) dość powszechny.

Waldemar Bartosz

www.solidarnosc-swietokrzyska.pl

Treść redakcyjna

Tagi

Data publikacji: 20.02.2017 12:27

Zbliżające się w przyszłym roku kalendarzowym wybory samorządowe nakazują postawić pytanie, jak do tego wydarzenia powinien odnieść się NSZZ „Solidarność”. Żeby na poważnie podejść do próby odpowiedzi na to pytanie, należy w pierwszej kolejności zajrzeć do swoistej konstytucji związkowej jaką jest Statut Związku. Wśród statutowych celów i zadań naszej organizacji znajdują się takie m.in. postanowienia: „przeciwdziałanie zjawisku bezrobocia…, wpływanie na kształt polityki gospodarczej i socjalnej, szerzenie zasad demokracji…, kształtowanie aktywnej postawy działania dla dobra Ojczyzny.” Wśród narzędzi jakimi te cele Związek może realizować, Statut wymienia m.in.: „współdziałanie z organami władzy, administracji państwowej i samorządu terytorialnego…, powoływanie agend dla realizacji celów statutowych, reprezentowanie swoich członków wobec pracodawców, władz i organów administracji państwowej, samorządu terytorialnego oraz organizacji i instytucji społecznych.”

Czytaj więcej

Bulwersujący tekst szefa świętokrzyskiej "Solidarności" Waldemara Bartosza. Niedawne protesty w obronie sądów nazwał "wojną, której cel był niejasny". A protestujących oskarżył, że nie wiedzieli, o co walczą. - tak rozpoczyna się artykuł opublikowany w "Gazecie Wyborczej", który jest bezpardonowym atakiem na przewodniczącego świętokrzyskiej "Solidarności" Waldemara Bartosza.

Czytaj więcej

Cyfryzacja będąca objawem postępu cywilizacyjnego wkracza odważnie do naszego życia. Informatycy z pewnością narzekać będą na zbyt niskie tempo tych mian, ale dla przeciętnego użytkownika Internetu zmiany w tej dziedzinie są imponujące. Dla ludzi lubiących bądź zmuszonych grzebać w bibliotekach wśród starych czasopism lub księgozbiorów, wygoda korzystania z cyfrowych zbiorów bibliotecznych jest nieoceniona. Przy tym, rodzące się wnioski po owych lekturach są równie interesujące. Można na przykład porównywać dziennikarstwo polskie w okresie II i III Rzeczpospolitej Polskiej, wiarygodność informacji i dojrzałość opinii.

Czytaj więcej

Oczywiście, najlepiej było kilkadziesiąt lat temu! Takie stwierdzenie spotykamy najczęściej wśród ludzi starszych, ale i ci młodsi czasami również wzdychają za przeszłością. Jeśli jednak zapytamy o przykład takiego lepszego stanu, najczęściej nie usłyszymy niczego konkretnego. W pamięci piszącego wyryła się chyba już na trwałe sytuacja zapamiętana z dzieciństwa. Otóż dwoje starszych ludzi, wspominało stare dobre czasy i kiedy przyszło do przywołania konkretnego przykładu, jeden z rozmówców stwierdził, że „przed wojną to słońce było duże jak balia, dzisiaj jak przetak”.

Czytaj więcej

Różnie nazywane jest zjawisko, na którym zawiesimy dziś uwagę. Jedni zwą je makdonalizacją, inni postkulturą, niektórzy – tabloizacją życia publicznego. Jak zwał, tak zwał, ważne o co chodzi. A chodzi o infantylizm tego co się nazywa – życiem publicznym.

Czytaj więcej