Waldemar Żyszkiewicz: Podręcznik dla prawdziwej opozycji

Trochę niełatwo tę niewielką książeczkę, wydaną po polsku przez Wydawnictwo Capital (2017), krótko scharakteryzować, bo to coś w rodzaju podręcznego vademecum, w którym można znaleźć zarówno ciekawe uwagi teoretyczne, analizę używanych pojęć i terminów, ale też przydatne - w praktyce życiowej, autodydaktycznej, a zwłaszcza organizacyjnej - uwagi ze wszech miar praktyczne, niejednokrotnie zadziwiające swą konkretnością, do zastosowania niejako z marszu.

Podtytuł polskiego wydania pracy Friberga, który widnieje powyżej, tłumaczy do pewnego stopnia zamysł autora, by prócz dostarczenia porcji wiedzy niezbędnej do orientacji w realnym kształcie naszego świata, stworzyć zachętę do niezbędnych - nie tylko jego zdaniem - działań naprawczych i obronnych. Tym, co trzeba naprawić jest nie tylko demograficznie i etnicznie dekonstruowana Europa, ale i jej rdzenni mieszkańcy od wielu już dekad rozbrajani światopoglądowo, moralnie i wolicjonalnie. Konsumpcjonizm, etnomasochizm, wpajane poczucie winy okazały się narzędziami nader skutecznymi.

Prócz pięciu krótkich rozdziałów tematycznych, słownik pojęć - m.in. metapolityka, gender, polityczne słuszniactwo - w różny sposób związanych nie tylko z definiowaniem prawicowej tożsamości, lecz także pułapek lewicowego dyskursu, który w wyniku trwającego przeszło pół wieku marszu dzieci Gramsciego przez instytucje stał się dziś głównym dostarczycielem ‘kontentu’ dla mejnstrimowych mediów w całym zachodnim świecie. Nie bez wpływu na kształt uwag oraz zaleceń dla aspirantów do "prawdziwej prawicy" pozostaje fakt, że autor jest skutecznym biznesmenem i Szwedem z Göteborga.

Niezłą ilustracją, jak szwedzki szef Arktos Media konceptualizuje współczesną rzeczywistość społeczno-polityczną, może być choćby kategoria "łagodnego ludobójstwa" (ang. soft genocide), którego sprawcy - według Friberga - "ograniczają się do używania metapolityki i legalnego, politycznego procesu decyzyjnego, by zredukować przyrost naturalny i doprowadzić do masowej imigracji innych narodowości na terytorium przyszłych ofiar". Owszem, obywa się to bez przemocy, ale efekt pozostaje taki sam: "eksterminacja docelowej narodowości jako grupy".

Odejście od wywodów ściśle teoretycznych i lapidarność są, wbrew pozorom, raczej zaletą pracy Friberga. Szkoda tylko, że nie udało się tej książeczki nieco staranniej wydać. Szwabacha w tytulariach nie podnosi raczej walorów książki. Literówki, opustki, oczywiste usterki przekładu - wynikają zapewne z działania pod presją czasu, ale i z faktu, że za tłumaczenie oraz korektę odpowiadała ta sama osoba. Własnych błędów raczej się nie dostrzega... Rezygnacja z funkcji kompetentnego redaktora wydania to dziś grzech wielu polskich domów wydawniczych. Ale za taką przewinę u wymagającego czytelnika rozgrzeszenia z pewnością nie będzie.

Daniel Friberg, Powrót prawdziwej prawicy. Podręcznik dla prawdziwej opozycji, Wydawnictwo Capital, Warszawa 2017

Waldemar Żyszkiewicz