Romuald Szeremietiew: Widok znajomy ten?

22.09.2017 18:10

W czerwcu 2001 r. w mediach zahuczało, że dziennikarze śledczy z gazety „Rzeczpospolita’ wykryli największą w historii MON aferę korupcyjną. Mnie oskarżono o tolerowanie korupcji i posiadanie majątku z niejasnych źródeł. Mojego współpracownika wskazywano jako "kasjera z MON" zbierającego dla mnie łapówki.

W tamtym czasie miałem przeprowadzić przetargi na zakup uzbrojenia dla WP na kwotę 25 mld PLN. I wtedy właśnie zostałem w trybie natychmiastowym usunięty ze stanowiska sekretarza stanu w MON, a mojego współpracownika aresztowano (odsiedział 2,5 roku).

Po latach postępowań prokuratorskich i wlokących się procesach sądowych w końcu 2010 r. zostałem prawomocnie uniewinniony. Dłużej to trwało w przypadku mojego współpracownika , którego ostatecznie uniewinniono we wrześniu 2017 r., a więc po 16 latach.

Mam nadzieję, że coś podobnego nie spotka prof. Michała Królikowskiego, w końcu tym razem chodzi tylko o projekty dwu ustaw, no i nie ma WSI. Spokojny powinien też być gen. Jarosław Kraszewski, którego sprawdza Służba Kontrwywiadu Wojskowego, a nie jacyś WSI-owi tajniacy gen. Rusaka. Gdyby jednak działo się coś wg sprawdzonego wzoru WSI to należałoby zaśpiewać:

Romuald Szeremietiew

Treść redakcyjna

Tagi

Data publikacji: 22.09.2017 18:10

Zabieram czasem głos w dyskusjach na tematy wojskowe. Wspomniałem kiedyś, że jako zdeklarowany przeciwnik komunistów nie mogłem w PRL zostać oficerem. Jeden z dyskutantów warknął, że „obrażam” służących wtedy żołnierzy zawodowych. „Z tego wniosek, że wszyscy, którzy zostali podówczas oficerami to komuchy, no bo nie mogli być antykomunistami, bo nie dostaliby gwiazdek.” I na koniec mój oponent wypalił: „Co to jest LWP? Bo o ile wiem, to czegoś takiego raczej nie było.”

Czytaj więcej

Romuald Szeremietiew skomentował nawoływania polityków opozycji do wypowiedzenia posłuszeństwa państwu i jego władzom.

Czytaj więcej

„Nikt nie da nam niepodległości w prezencie. Musimy realizować ten cel licząc przede wszystkim na własne siły. Musimy je organizować do skutecznego działania. Aby to osiągnąć potrzebny jest wysiłek i ofiarność wszystkich tych, dla których idea Polski Niepodległej jest nadrzędna […]. Naszymi sojusznikami są Ci wszyscy, którzy sprawę niepodległości uważają za cel nadrzędny.”\nAkt Założycielski Polskiej Partii Niepodległościowej („Polska Niepodległa” 1985, nr 1, s. 13.)

Czytaj więcej

Wschodnia granica Polski, według opinii Zachodu, wyrażonej zarówno w 1920 roku (Linia Curzona) jak i w czasie II wojny światowej (konferencje w Teheranie i Jałcie) w zasadzie ma przebiegać na rzece Bug. Zasadniczym jednak - jak można sądzić – były nie tyle zgody USA i Wielkiej Brytanii na wytyczenie wschodniej granicy Polski przez Sowiety, ale ustalenie przez Hitlera i Salina linii rozgraniczenia interesów Niemiec i Rosji w Europie Środkowej, zapisane w pakcie Ribbentrop-Mołotow w sierpniu 1939 r. i skorygowane zgodnie z ustaleniami sowiecko-niemieckiego układu „o przyjaźni i granicy” z 28 września 1939 roku.

Czytaj więcej

Ataki propagandowe czasem są przygrywką do napaści zbrojnej. Propaganda ma wcześniej przekonać opinię i polityków innych krajów, że ofiara agresji na to zasługuje. Obserwując poczynania propagandystów Kremla, w czym uczestniczy także prezydent Federacji Rosyjskiej przypomnijmy, co przed 1939 rokiem robili niemieccy fachowcy od propagandy. Otóż podjęli oni ogromne starania, aby przekonać światową opinię publiczną o słuszności praw Rzeszy do polskiego Pomorza, Śląska i Wielkopolski. Wtedy, tak jak teraz w Rosji, organizatorami wrogich Polsce akcji propagandowych były osoby i urzędy państwowe, ministerstwa, wojsko (Reichswehra), a całością przedsięwzięć kierowały wyspecjalizowane komórki ministerstwa spraw zagranicznych (Auswärtiges Amt). W tym ważną rolę odgrywały placówki dyplomatyczne Niemiec wspomagające działalność propagandową prowadzoną na terenie innych państw.

Czytaj więcej