Prof. Szeremietiew o głosach polityków opozycji wzywających do buntu wobec państwa polskiego: To strach?

15.04.2020 13:07

Romuald Szeremietiew skomentował nawoływania polityków opozycji do wypowiedzenia posłuszeństwa państwu i jego władzom.

Poseł od kandydata na prezydenta R. Biedronia grozi wywołaniem powstania na Śląsku, generał emeryt doradzający kandydatowi Sz. Hołowni wzywa wojsko do buntu, poseł KO wspierający kandydatkę M. Kidawę-Błońską nawołuje oficerów WP do wypowiedzenia posłuszeństwa władzom RP

- pisze.

I nikt nie traktuje tego poważnie, nawet ci ogłaszający groźby oraz wspierani przez nich kandydaci na prezydenta państwa, które - można by sądzić - chcieliby obalić.

Czy to strach przed koronawirusem powoduje aż takie zawirowania w umysłach - niemożliwe!

- dodaje.

Trwają dysputy tych, co wagarowali w podstawówce - nie mogą zrozumieć, że kilkadziesiąt ton maseczek zajmuje więcej przestrzeni ładunkowej samolotu niż tyle samo ton żelaza

- stwierdza również.

I nikt nie traktuje tego poważnie, nawet ci ogłaszający groźby oraz wspierani przez nich kandydaci na prezydenta państwa, które - można by sądzić - chcieliby obalić.
Czy to strach przed koronawirusem powoduje aż takie zawirowania w umysłach - niemożliwe! pic.twitter.com/1j5KxdfcGd
— Romuald Szeremietiew (@RSzeremietiew) April 14, 2020

Trwają dysputy tych, co wagarowali w podstawówce - nie mogą zrozumieć, że kilkadziesiąt ton maseczek zajmuje więcej przestrzeni ładunkowej samolotu niż tyle samo ton żelaza. pic.twitter.com/MDcr1Is9le
— Romuald Szeremietiew (@RSzeremietiew) April 14, 2020

adg/k

źródło: TT

Treść redakcyjna

Tagi

Data publikacji: 15.04.2020 13:07

Zabieram czasem głos w dyskusjach na tematy wojskowe. Wspomniałem kiedyś, że jako zdeklarowany przeciwnik komunistów nie mogłem w PRL zostać oficerem. Jeden z dyskutantów warknął, że „obrażam” służących wtedy żołnierzy zawodowych. „Z tego wniosek, że wszyscy, którzy zostali podówczas oficerami to komuchy, no bo nie mogli być antykomunistami, bo nie dostaliby gwiazdek.” I na koniec mój oponent wypalił: „Co to jest LWP? Bo o ile wiem, to czegoś takiego raczej nie było.”

Czytaj więcej

„Nikt nie da nam niepodległości w prezencie. Musimy realizować ten cel licząc przede wszystkim na własne siły. Musimy je organizować do skutecznego działania. Aby to osiągnąć potrzebny jest wysiłek i ofiarność wszystkich tych, dla których idea Polski Niepodległej jest nadrzędna […]. Naszymi sojusznikami są Ci wszyscy, którzy sprawę niepodległości uważają za cel nadrzędny.”\nAkt Założycielski Polskiej Partii Niepodległościowej („Polska Niepodległa” 1985, nr 1, s. 13.)

Czytaj więcej

Wschodnia granica Polski, według opinii Zachodu, wyrażonej zarówno w 1920 roku (Linia Curzona) jak i w czasie II wojny światowej (konferencje w Teheranie i Jałcie) w zasadzie ma przebiegać na rzece Bug. Zasadniczym jednak - jak można sądzić – były nie tyle zgody USA i Wielkiej Brytanii na wytyczenie wschodniej granicy Polski przez Sowiety, ale ustalenie przez Hitlera i Salina linii rozgraniczenia interesów Niemiec i Rosji w Europie Środkowej, zapisane w pakcie Ribbentrop-Mołotow w sierpniu 1939 r. i skorygowane zgodnie z ustaleniami sowiecko-niemieckiego układu „o przyjaźni i granicy” z 28 września 1939 roku.

Czytaj więcej

Ataki propagandowe czasem są przygrywką do napaści zbrojnej. Propaganda ma wcześniej przekonać opinię i polityków innych krajów, że ofiara agresji na to zasługuje. Obserwując poczynania propagandystów Kremla, w czym uczestniczy także prezydent Federacji Rosyjskiej przypomnijmy, co przed 1939 rokiem robili niemieccy fachowcy od propagandy. Otóż podjęli oni ogromne starania, aby przekonać światową opinię publiczną o słuszności praw Rzeszy do polskiego Pomorza, Śląska i Wielkopolski. Wtedy, tak jak teraz w Rosji, organizatorami wrogich Polsce akcji propagandowych były osoby i urzędy państwowe, ministerstwa, wojsko (Reichswehra), a całością przedsięwzięć kierowały wyspecjalizowane komórki ministerstwa spraw zagranicznych (Auswärtiges Amt). W tym ważną rolę odgrywały placówki dyplomatyczne Niemiec wspomagające działalność propagandową prowadzoną na terenie innych państw.

Czytaj więcej

W nocy z 12 na 13 grudnia 1981 r. nikt mnie nie „internował” chociaż byłem umieszczony w „rankingu” resortu gen. Kiszczaka wśród stu tych najgroźniejszych dla „Polski Ludowej” (oskarżano mnie o obalanie ustroju PRL). Esbecy nie musieli mnie internować bowiem ścigany listem gończym w końcu 1980 r. zostałem aresztowany 23 stycznia 1981 r., a więc rok wcześniej, nim Jaruzelski zarządził ten stan wojenny. Następnie przez wiele miesięcy mogłem obserwować „karnawał Solidarności” zza krat celi aresztu śledczego na warszawskim Mokotowie.

Czytaj więcej