Nie żyje Kazimierz Grajcarek. Uroczystości pogrzebowe odbędą się w czwartek

Pogrzeb Śp. Kazimierza Grajcarka

Uroczystości pogrzebowe Śp. Kazimierza Grajcarka odbędą się w czwartek, 23 kwietnia w Międzybrodziu Bialskim.

Uroczystości rozpoczną się od wprowadzenia o godz. 14.30. Z kolei o godz. 15.00 odprawiona zostanie Msza św. w kościele parafialnym w Międzybrodziu Bialskim. 

Kazimierz Grajcarek

Kazimierz Grajcarek urodził się 17 kwietnia 1952 roku w Międzybrodziu Bialskim k. Bielska-Białej. Ukończył ZSZ przy Zakładach Przemysłu Włókienniczego w Bielsku-Białej. W latach 1979–1990 i 1992-1993 pracował jako górnik, ratownik górniczy w KWK Silesia w Czechowicach-Dziedzicach.

Od IX 1980 należał do Solidarności, był członkiem Komitetu Założycielskiego w KWK Silesia, od I 1981 wiceprzewodniczącym KZ,  a w VII 1981 delegatem na I WZD Regionu Śląsko-Dąbrowskiego.

Od 13 grudnia 1981 był przewodniczącym TKZ w KWK Silesia. W latach 1982–1989 kolportował prasę podziemną (m.in. „Tygodnik Mazowsze”, „Solidarność Podbeskidzia”). W dniu 28 sierpnia 1982 został internowany, osadzony w Ośrodku Odosobnienia w Zabrzu-Zaborzu. 2 grudnia 1982 zwolniono go. 20 sierpnia 1988 roku zorganizował strajk, następnie pełnił funkcję KS w KWK Silesia, a następnie Tymczasowej KZ.

Od 19 października 1988 roku był członkiem Regionalnej Komisji Organizacyjnej NSZZ „S” Regionu Podbeskidzie, od 22 lutego 1989 roku pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Prezydium RKO ds. przestrzegania prawa i praworządności. W latach 1989–2018 był delegatem na WZD Regionu Podbeskidzie i KZD. W latach 1989–1992 był wiceprzewodniczącym Zarządu Regionu Podbeskidzie NSZZ "S".

W latach 1992–1995 był członkiem KKR, natomiast od 1996 do 2018 roku - członkiem Komisji Krajowej NSZZ "S". W latach 1993–1998 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Rady Krajowej Sekcji Krajowej Górnictwa Węgla Kamiennego NSZZ „S”. W latach 1998–2018 zaś był przewodniczącym Rady Sekretariatu Górnictwa i Energetyki NSZZ „S”. Od 2018 przebywał na emeryturze, ale wciąż był aktywnym jako związkowiec i komentator życia społecznego i gospodarczego. Był jednym z najbardziej zagorzałych przeciwników tzw. Zielonego Ładu i obrońcą przemysłu górniczego. W grudniu 2025 roku zaangażował się w obronę swego zakładu – Przedsiębiorstwa Górniczego „Silesia” w Czechowicach-Dziedzicach jako rzecznik górników prowadzących podziemny protest.

Od 1995 był członkiem, a w latach 1999–2010 prezesem Polsko-Amerykańskiego Stowarzyszenia na rzecz Bezpieczeństwa i Higieny Pracy.

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2008) i Krzyżem Wolności i Solidarności (2017).