44 lata temu uruchomiono podziemne Radio Solidarność

Pierwsza audycja

12 kwietnia 1982 roku, w drugi dzień Świąt Wielkanocnych, o godz. 21.00 została nadana pierwsza audycja. Poprzedziło ją rozrzucenie ulotek, informujących o czasie i paśmie nadawania. Podziemna rozgłośnia, działająca do 1989 roku, była fenomenem w całym ówczesnym bloku sowieckim.

Twórcami Radia Solidarność w Warszawie byli Zofia i Zbigniew Romaszewscy. To oni przygotowali pierwszą audycję, we współpracy z Januszem Klekowskim i Markiem Rasińskim. Została ona nadana na falach UKF, z dachu budynku przy ulicy Grójeckiej. Trwała osiem i pół minuty. Program zaczynał się od pierwszych taktów popularnej piosenki "Siekiera, motyka", śpiewanej przez warszawiaków w czasie okupacji niemieckiej.

Rozwój

Po uruchomieniu warszawskiej rozgłośni Radio Solidarność rozpoczęło nadawanie w kilkudziesięciu innych miastach, w tym we Wrocławiu, Poznaniu, Toruniu, Gdańsku, Zakopanem, Puławach i Świdniku. W tym ostatnim mieście organizatorem i szefem stacji był Henryk Gontarz, pracownik Wytwórni Sprzętu Komunikacyjnego PZL. Po latach wspominał na antenie Polskiego Radia, że aby uniknąć dekonspiracji, zrezygnowano z informowania o godzinach emisji. Mimo to słuchalność była bardzo wysoka.

Proces

Do walki z Radiem Solidarność władze komunistyczne skierowały jednostki MSW oraz wojsko. W lutym 1983 roku w procesie przeciw twórcom Radia Solidarność Zbigniew Romaszewski został skazany na 4,5 roku więzienia, a jego żona Zofia - na 3 lata. Pozostałym oskarżonym wymierzono kary od 7 miesięcy do 2,5 roku pozbawienia wolności. Był to jeden z najgłośniejszych procesów politycznych stanu wojennego i całych lat 80.

Ostatnią audycję warszawskiego Radia Solidarność nadano 22 czerwca 1989 roku.