Leon XIV modlił się z młodzieżą: Kiedy cierpicie, zwróćcie się do Jezusa

Rytmy amazońskiej cumbii poruszyły biodra i ramiona na Estadio Nacional. Wszyscy tańczyli do utraty sił – również siostry zakonne, kapłani, a nieco bardziej dyskretnie także niektórzy biskupi – podczas trwającego ponad dwie godziny ostatniego spotkania Papieża w peruwiańskiej stolicy, w przeddzień wyjazdu do ukochanej diecezji Chiclayo.

Atmosfera udzieliła się Papieżowi. Leon XIV śpiewał, pokazywał kciukiem znak aprobaty, uśmiechał się, a czasem wybuchał szczerym śmiechem, był również wyraźnie wzruszony. Bo to było niezwykłe widowisko wiary - wielkie czuwanie 12 listopada z udziałem 60 tysięcy młodych Peruwiańczyków na Estadio Nacional w Limie.

Wszędzie – także poza stadionem, gdzie zgromadziło się 300 tys. młodych – odczuwało się triumfalną atmosferę, w jakiej młodzi ludzie z Limy i okolic świętowali powrót do domu Leona XIV.

Leon do młodych

W swoim przemówieniu papież odwołał się do Janowego opisu powołania pierwszych uczniów i mówił do młodzieży o samotności, bólu, cierpieniu, które możemy dzielić z Jezusem, ponieważ On zna je z krzyża. A mimo tego On nigdy nie przestał kochać. Papież zachęcał, by z Jezusem rozmaić właśnie o naszych miejscach ciemności, o naszym cierpieniu i powierzać Mu je.

Drodzy młodzi, kiedy cierpicie, zwróćcie się do Jezusa. I nie bójcie się rozmawiać z Nim szczerze. On zna zarówno nasze łzy, jak i pytania, na które nie znamy jeszcze odpowiedzi

- zachęcał.

Leon przekonywał również, że są takie rany, których uzdrowienie wymaga czasu i podania ręki oraz że wiara daje nam przekonanie, że cierpienie nie ma ostatniego słowa. Papież zachęcał również do odkrywania swoich talentów i bogactwa kultury.

Nie zadowalaj się życiem, które będzie spełnianiem oczekiwań innych. Bóg stworzył cię w tym celu, abyś dokonał czegoś, czego nikt inny nie jest w stanie zrobić w dokładnie taki sam sposób

- przekonywał Ojciec Święty.

Czasami zastanawiamy się, czy podążanie za wolą Bożą oznacza rezygnację z własnych marzeń

- stwierdził papież, po czym dodał:

Bóg zna nasze najgłębsze pragnienia – lepiej nawet, niż my sami je znamy. Złożył w nas pragnienie kochania i bycia szczęśliwymi, a także pragnie to pragnienie urzeczywistnić.

Leon mówił również o tym, że nie potrzebujemy, by nasza przeszłość była całkowicie przepracowana, aby zwrócić się do Jezusa, nawet jeśli wydaje się nam, że nie możemy już zacząć od początku, ponieważ mamy na koncie zbyt wiele błędów. Papież podkreślał, że tu chodzi przede wszystkim o "przyjaźń z Chrystusem, z której zrodził się i żyje Kościół". Prosił on również o przekazywanie swojego doświadczenia spotkania Jezusa innym.

Spojrzenie ku Seulowi

Papież Leon, zwiastun nadziei

– głosił oficjalny hymn wizyty, utrzymany w rytmie muzyki zampoña. Rozbrzmiewał on wielokrotnie, w różnych wersjach, na terenie kompleksu sportowego Coloso de José Díaz, jak mieszkańcy Limy nazywają ten stadion.

Tego wieczoru główną bohaterką była Lima, a jeśli już trzeba spojrzeć w przyszłość, to wzrok kierował się ku Światowym Dniom Młodzieży w Seulu w 2027 roku, których przedsmak młode pokolenie Peru mogło poczuć przez cały dzisiejszy dzień.

Papa León, nos vemos en Seúl [tłum. Papieżu Leonie, do zobaczenia w Seulu]

– głosi jeden z licznych transparentów rozmieszczonych na stadionie.

- Przygotowujemy się do wyjazdu. Bilet jest bardzo drogi, podejmujemy się różnych prac, żeby na niego zarobić. Nie możemy tego przegapić! – opowiada Mireya.

- Dzisiaj jednak cieszymy się obecnością Papieża Leona, bo jest tutaj, pośród nas! – dodaje.

Chwila wytchnienia

Peruwiańczykom trudno uwierzyć, że mają Papieża, którego mogą określić jako w stu procentach Peruwiańczyka. Jeszcze trudniej przychodzi im uwierzyć, że widzą go ponownie, powracającego do swojej ojczyzny, jak głoszą napisy umieszczane wszędzie: na koszulkach, flagach, czapkach, a nawet wytatuowane na ramionach.

Dla narodu, który zmaga się z nieustannymi problemami politycznymi i społecznymi, a z każdym rokiem coraz bardziej doświadcza niepewności co do własnej przyszłości, podróż Papieża do Ameryki Południowej jest niczym chwila wytchnienia. To okazja, by zaznaczyć swoją obecność, wyznać wiarę, poczuć się wolnym, spędzając noc w śpiworach pod gołym niebem, jedząc pakowaną żywność i z emocjami oczekując na wydarzenie następnego dnia.

Czytaj również

Papież w Córdobie: Poznaj swoją godność chrześcijaninie!

Leon XIV: związki zawodowe są narzędziami solidarności społecznej

Papież spotkał się z osobami skrzywdzonymi w Kościele

Papież: Argentyna potrzebuje „nowego pokolenia świętych miłości”

Msza św. w Buenos Aires: rodzina filarem pośród niepewności naszej epoki

Pierwsza papieska wizyta w Argentynie od czasów św. Jana Pawła II

Smartfony, lalki i układy choreograficzne

To, co działo się na Estadio Nacional, przypominało widowisko, ale było wydarzeniem wiary. A może jednym i drugim, skoro młodzi Peruwiańczycy mają sto pomysłów i potrafią wcielić w życie każdy z nich.

Nie brakowało transparentów, ale byłu także smartfony, na których wyświetlają się napisy powitalne dla Papieża, starannie przygotowane układy choreograficzne wykonywane przez wolontariuszy na trybunach, papierowe mitry z nazwami własnych parafii, lalki przedstawiające Leona XIV, chorągiewki ze zdjęciem Prevosta jadącego na ośle przez Andy, a także logo podróży apostolskiej, które na wielkim ekranie ożywa: poruszają się głowy świętych, skrzydła gołębicy i dłonie Papieża.

Był też on: ogromny ojciec Roberto – naturalnej wielkości manekin, który dzięki drewnianym kijkom sprawiał wrażenie, jakby tańczył samodzielnie.

To Papież, który niesie radość, więc on również musi tańczyć

– wykrzykuje Rosa.

Przesłanie nadziei

Apel Papieża o troskę o miejsca pracy i bezpieczeństwo, „jeden z kluczowych tematów naszego społeczeństwa”, szczególnie poruszył Jesusa.

Esperanza, której imię oznacza nadzieję, zapewnia natomiast, że najważniejszym przesłaniem tego Papieża jest właśnie nadzieja:

Abyśmy nie tracili nadziei i wierzyli, że damy radę.

- I żeby nie gasić światła – dodaje Xiomara. - Nigdy nie gasić światła, zawsze pozostawiać zapalone światełko w ciemności. Cóż, nasz kraj właśnie to światło gasi.

Światło i ogłuszający okrzyk radości

Papież nie. On zapalił światło również dosłownie, ponieważ jego pojawienie się na bieżni stadionu, transmitowane na ekranach LED, poprzedziło włączenie reflektorów oraz tysięcy latarek w telefonach i sztucznych świeczek. Po zapadnięciu zmroku stworzyły one na trybunach niezwykły świetlisty dywan.

Gdy papamobile przejeżdżał obok trybun, rozległ się ogłuszający okrzyk radości, a następnie ruszyła meksykańska fala.

Leon XIV dwukrotnie objechał płytę stadionu, podczas gdy grupy młodych ludzi zgromadzonych na środku murawy biegały z jednej strony na drugą, aby podążać za jego trasą.

W tle – jeśli można tak powiedzieć – rozbrzmiewała mieszanka pieśni, głosów i okrzyków, która sprawiała, że żadne słowo nie było zrozumiałe i co najmniej trzykrotnie uniemożliwiła kardynałowi Carlosowi Gustavowi Castillo Mattasoglio, arcybiskupowi metropolicie Limy, wygłoszenie powitania.

Celem jest pokój

Trzy świadectwa – tancerza, koordynatorki duszpasterstwa młodzieży i siostry zakonnej – długie przedstawienie sceniczne oraz procesja młodych ludzi przebranych za świętego Turybiusza z Mogrovejo i świętą Różę z Limy wyznaczyły kolejne punkty programu czuwania.

Następnie głos zabrał Papież, witany entuzjastycznymi oklaskami już od pierwszych słów:

Buenas Noches, Lima!

Po przemówieniu odbyła się modlitwa światła, której towarzyszył śpiew. I choć na kilka minut atmosfera na Stadionie Narodowym stała się skupiona i pełna intymności, po błogosławieństwie Ojca Świętego ponownie eksplodowała radość i ogłuszający entuzjazm:

¡Esta es la juventud del Papa! [ tłum. Oto młodzież Papieża!]

Salvatore Cernuzio – wysłannik do Limy