Wstyd jako antyteza wstydu

10.11.2026 06:00

Źródło: Tygodnik Solidarność | Autor: Monika Małkowska | Licencja: Tygodnik Solidarność | Dziewczyna z biało czerwoną flagą, wokół osoby z wykrzywionymi minami

Polska to kraj, w którym nie można się skompromitować – usłyszałam niedawno taką niepochlebną, acz boleśnie prawdziwą opinię o rodakach. Toteż nic dziwnego, że termin „wstyd” od co najmniej ćwierćwiecza został wygumkowany z naszego ogólnonarodowego słownika. A choć przecież emocja nie zniknęła, znaleziono na nią remedia. Kiedy proponowałam tekst o tym fenomenie, nie sądziłam, że – ze wstydem – wstrzelę się w najnowsze, najgorętsze wydarzenia w Polsce.

Co musisz wiedzieć:

Współczesna kultura samoakceptacji i relatywizmu zastępuje tradycyjny wstyd.
Polityczna polaryzacja pozwala przedstawiać nieprawe działania jako powód do dumy.
Autorka porównuje medialnych zwolenników obecnej władzy do propagandystów z czasów PRL-u.

Spacyfikować zażenowanie

Dawno już nikt nie rumieni się za nic, jednak wstyd istnieje. W mediach społecznościowych niezliczoną ilość razy nakłania się kogoś do odczuwania zażenowania za jakieś niezręcznie sformułowane zdanie, za obciachowy wygląd, za poglądy nie takie, jakie dane stado wyznaje. Ale żeby naprawdę ktoś się zawstydził z racji zrobienia czegoś naprawdę niestosownego, coś sobie uświadomił? Nic z tych rzeczy. Im bardziej łamiemy prawo moralne, tym bardziej idziemy w zaparte.

Drogi czytelniku

Właśnie czytasz artykuł. PREMIUM - treść o pogłębionej wartości merytorycznej i opiniotwórczej. By przeczytać go w całości wystarczy, że założysz BEZPŁATNE konto czytelnika Tygodnika Solidarność. Do założenia konta wystarczy adres e-mail.