Redakcja Tygodnika Solidarność i Tysol.pl poparła akcję #RespectUs

– Ideologia katolickiej apolityczności prowadzi chrześcijan ku fałszywemu przekonaniu, że liberalna ideologia stanowi neutralny fundament wszelkiej polityki. Życie nie lubi pustki, ludzie potrzebują duchowego i moralnego przewodnictwa także w polityce. W momencie, kiedy Kościół wycofuje się jako głos nauczający z życia publicznego, to partie polityczne stają się „Kościołami” – mówi Tomasz Rowiński, autor książki, „Toksyny. O pięciu złych duchach niszczących życie katolickie”, w rozmowie z Jakubem Pacanem.

To miał być samograj – ekipa Donalda Tuska rzuca dwa tematy, które mają rozgrzać opinię publiczną. Najpierw rząd przyznaje związkom homoseksualnym prawa do wspólnego rozliczania się z podatków, co do tej pory przysługiwało tylko małżeństwom, potem Sejm liberalizuje prawo aborcyjne. W zastawioną na prawicę pułapkę wpadła jednak rządząca koalicja.

„Nie krytykuj! Lecz!” Ja zaznaczam, ja się tutaj tylko tak zastanawiam nad sensownością podanego hasła. Wyłącznie. Ja nie chcę tu niczego przesądzać, ale zaniepokojenie jest. Może razem powinniśmy podumać, może nawet pomyśleć nad tym, bo przecież… Oczywiście wiemy, że premier nasz Donald Tusk jest kłamcą. Kłamcą namiętnym i doświadczonym. Weteranem, można powiedzieć. Przykładów jest co niemiara, nie ma co ukrywać. Byliśmy jednak przekonani, że to z powodu cynicznego, politycznego wyrachowania. A jeśli nie? A jeśli jest kłamcą patologicznym? Powiało grozą?

Do tego, że działacze pro-life spotykają się z agresją lewackich aktywistów, chyba się przyzwyczailiśmy. Choć oczywiście wciąż szokują działania takie jak obelgi na ulicy czy wręcz przemoc fizyczna – jak ze strony Macieja Maleńczuka, który nie tylko uderzył działacza pro-life tzw. sucker punchem i jeszcze się tym chwalił, czy też zapomnianego już „Margota”, który razem z kolegami i koleżankami szarpał kierowcę furgonetki fundacji Pro – Prawo do Życia. Ja sam spotykałem się z dziwnymi zachowaniami, szczególnie młodych dziewcząt, na ulicach Warszawy, kiedy pojawiałem się tam w koszulce „Sam się usuń”. Jak wtedy, kiedy otoczyły mnie przy wyjściu z Dworca Warszawa Śródmieście, obrzucając wulgaryzmami. Uśmiechnąłem się, powiedziałem im, że się za nie pomodlę i sobie poszedłem.

Kto zdradza męskie plemię, musi zostać z niego wykluczony. Winowajcy nie należy podawać ręki, zapraszać na piwo ani na wspólne oglądanie meczu. W jego obecności nie powinno się poruszać typowo męskich tematów. A w przypadku najcięższych przestępstw wobec własnej płci trzeba go publicznie ośmieszać. Może brzmi to brutalnie, ale zdrada bez kary ośmiela kolejnych zdrajców.