Polska jest ważniejsza, niż wam się wydaje

- Izabella Kamińska w rozmowie z Antonim Opalińskim tłumaczy istotę rozbieżności pomiędzy rządem a Narodowym Bankiem Polskim i jego prezesem.
- W jej opinii ten konflikt ma duże znaczenie ze względu na potencjalne konsekwencje dla całej Unii Europejskiej, a zwłaszcza dla strefy euro.
Strefa euro a Polska
Antoni Opaliński: Jak z perspektywy międzynarodowego środowiska finansowego wygląda dotychczasowy przebieg kontrowersji między rządem a Narodowym Bankiem Polskim i jego prezesem?
Izabella Kamińska: To jest bardzo ważna konfrontacja, szczególnie z punktu widzenia europejskich przepływów pieniężnych, zarządzania gospodarką przez banki centralne oraz inwestorów. Ten konflikt ma duże znaczenie ze względu na potencjalne konsekwencje dla całej Unii Europejskiej, a zwłaszcza dla strefy euro. Chociaż Polska nie należy do strefy euro, zgodnie z zobowiązaniami wynikającymi z członkostwa w Unii Europejskiej oczekuje się, że ostatecznie do niej przystąpi. Dlatego każdy scenariusz, w którym polski bank centralny zostaje zdyskredytowany lub zdestabilizowany, może mieć negatywne konsekwencje dla zaufania do całego systemu euro.
Jest to szczególnie niepokojące obecnie. Wiele państw członkowskich jest objętych procedurą nadmiernego deficytu. Ostatnią rzeczą, jakiej w tej sytuacji potrzebuje strefa euro, jest destabilizacja Polski i osłabienie zaufania do jej gospodarki. A tak właśnie mogłoby się stać, gdyby pojawiły się wątpliwości dotyczące tego, kto faktycznie sprawuje władzę nad polityką pieniężną w Polsce i kto ma prawo ustalać stopy procentowe. Dlatego ten konflikt jest tak istotny.
A.O.: Tymczasem polski bank centralny od kilku lat zwiększa rezerwy złota. Jakie jest długofalowe znacznie tej strategii?
I.K.: To kolejny powód, dla którego wydarzenia w Polsce mają znaczenie międzynarodowe. Polska była w ostatnich latach jednym z największych nabywców złota na świecie, jej obecne rezerwy wynoszą około 700 ton. Ci, którzy śledzą międzynarodowe przepływy złota, regularnie widzą Polskę wśród największych kupujących. Ma to szczególne znaczenie w kontekście utrzymujących się wątpliwości dotyczących przyszłości dolara i jego dominującej pozycji w międzynarodowym systemie walutowym jako waluty rezerwowej.
Zakupy złota przez Polskę wpisują się bowiem w szerszą tendencję do dywersyfikowania rezerw i ograniczania zależności od dolara. To jest też sygnał, że rezerwy dolarowe, a szerzej również rezerwy utrzymywane w walutach fiducjarnych – w przypadku Polski także w euro – mogą nie być już postrzegane jako tak bezpieczne i stabilne jak w przeszłości. Jeśli chodzi o motywację tych działań, sądzę, że Adam Glapiński wyraźnie wskazywał, iż chodzi o zabezpieczenie niezależności i suwerenności Polski. Jest to zgodne z jego ogólnym przekonaniem, że przyjęcie euro nie byłoby dla Polski korzystne, ponieważ oznaczałoby ograniczenie jej suwerenności. Myślę, że właśnie to stanowi podstawowe uzasadnienie tej strategii.
Istnieje jednak interesujący aspekt uboczny związany z zakupami złota, który wyszedł na jaw na początku tego roku, kiedy prezydent Karol Nawrocki i prezes Adam Glapiński ogłosili plan wykorzystania polskiego złota do ewentualnego sfinansowania alternatywnego programu zbrojeniowego. To był moment, w którym wiele osób pomyślało: a więc być może chodzi o coś więcej niż tylko stabilność finansową. Oczywiście ten projekt nie został zrealizowany ze względu na trwający spór polityczny. Najważniejszy jest jednak sygnał, jaki płynie z tych działań: złoto stanowi strategiczne zabezpieczenie Polski. Jest rezerwą, która ma służyć obronie jej suwerenności.
Drogi czytelniku
Właśnie czytasz artykuł. PREMIUM - treść o pogłębionej wartości merytorycznej i opiniotwórczej. By przeczytać go w całości wystarczy, że założysz BEZPŁATNE konto czytelnika Tygodnika Solidarność. Do założenia konta wystarczy adres e-mail.





