Dziecko w torebce

Oj, ona już zaczyna się malować

Wakacyjna lektura „It Girl. Historia Jane Birkin” Marisy Meltzer (wyd. Marginesy, Warszawa 2026) przypomniała mi dawnego kolegę ze studiów i jego żonę. Czasy były „porewolucyjne” (tzw. młodzieżowa rewolucja), w PRL-u też naśladowano styl życia dzieci kwiatów. Ci młodzi pobrali się, kiedy ona zaszła w ciążę w wieku 17 lat, jeszcze w liceum. Na pierwszym roku studiów na ASP byli jedynym małżeństwem, jedynymi z chatą, no i jedynymi z dzieckiem. 

Maleństwo nie przeszkadzało w balangach. Ani rodzicom, ani nam, gościom. Czasem córeczka budziła się i raczkowała wśród tańczących, niekoniecznie trzeźwych. Kiedyś malutka dorwała się do kosmetyków mamy i na sobie zrobiła użytek z cieni, szminek i mascar. Ale było śmiechu! Tak, do pewnego momentu było zabawnie, jednak nie skończyło się dobrze.

Dziewczynka, podobnie jak jej matka, szybko uzależniła się od używek i… dziś już jej nie ma. Ta historia dziwnie przypomina losy córek Jane Birkin opisane w biografii „It Girl”. Niektórzy wiedzą, że Birkin zrobiła karierę aktorsko-piosenkarską (występowała też w Polsce); dla niektórych to tylko „ta od upiornie drogiej torby marki Hermès”. Jane także bezstresowo podchodziła do macierzyństwa, bo taka była moda. W ogóle matki ery dzieci kwiatów miały luźne podejście do rodzicielskich zadań. Nieważne, z kim zrobiony dzidziuś, grunt, żeby miał co jeść i ciekawe doświadczenia od najmłodszych lat.