60 tysięcy faszystów Verhofstadta

Co Guy Verhofstadt powiedział o Marszu Niepodległości w 2017 roku?

Pamietają Państwo słynne, antypolskie słowa Guya Verhofstadta, jednego z liberalnych (lewackich) eurokratów: "Mieliśmy 60 tysięcy faszystów, neonazistów, białych suprematystów na ulicach Warszawy. Mniej więcej 350 kilometrów od obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau"? Tak w 2017 r. były premier Belgii porównał uczestników Marszu Niepodległości do ludobójców. Dzisiaj „faszystów” byłoby znacznie więcej – nawet 700 tysięcy. 

Wtedy hejt pociągnęli inni. "Ulica Leszno ponownie [w czasie wojny znajdowała się na terenie warszawskiego getta] stała się miejscem antysemityzmu, nienawiści" - pisał na jednym z portali amerykański dziennikarz żydowskiego pochodzenia Sam Rubin, który ze strachu przed "faszystami" (Polakami) wyłączył w mieszkaniu światło, zasłonił okna i schował się w łazience. Rok wcześniej dziennikarz "Gazety Wyborczej" Jacek Hugo-Bader był odważniejszy (głupszy?): przyszedł na marsz pomalowany czarną pastą, żeby sprawdzić reakcję uczestników na osobę czarnoskórą – prowokacja się nie udała: nie doszło do żadnych aktów przemocy, na które najwyraźniej liczył.

Kto wystąpił przeciwko Verhofstadtowi i czego się domagał?

Przeciwko Verhofstadtowi dwa pozwy do stołecznego sądu złożyła Reduta Dobrego Imienia, argumentując, że stosując mowę nienawiści, zniesławił tysiące obywateli RP, którzy 11 listopada 2017 r. manifestowali swoje przywiązanie do najpiękniejszej polskiej idei - idei niepodległości. Ówczena prezes RDI Mira Wszelaka podkreśliła, że brała udział w Marszu, faszystką nie jest, a członkowie jej rodziny wiele wycierpieli w niemieckich obozach koncentracyjnych.

Reduta domagała się uchylenia immunitetu eurodeputowanemu Verhofstadtowi. Z kolei do wojewody mazowieckiego wystąpiła o uznanie tego belgijskiego i unijnego polityka za osobę niepożądaną na terytorium RP. Gdyby pojawił się w Polsce, powinien zostać wydalony, bo stanowi zagrożenie dla ładu społecznego.

W imieniu jednego z uczestników Marszu Niepodległości, dra Bawera Aondo-Akaa, syna Polki i Nigeryjczyka, pozew przeciwko Verhofstadtowi złożyli prawnicy Instytutu na rzecz Kultury Prawnej Ordo Iuris. Opinia publiczna zastanawiała się wówczas, czy analogcznymi procedurami nie powinni zostać objęci ci eurodeputowani z Polski, którzy zgadzali się z Verhofstadtem? W kolejności alfabetycznej: Boni, Hübner, Jazłowiecka, Kudrycka, Pitera i Thun und Hohenstein. Co na to politycy PO? Nie dość, że w słowach Verhofstadta nie widzieli żadnego problemu, to jeszcze utrzymywali, że jego przemówienie o Marszu Niepodległości było... propolskie.

Dlaczego Parlament Europejski nie uchylił immunitetu Verhofstadta?

Sprawa immunitetu Verhofstadta ciągneła się do 2020 r., kiedy Parlament Europejski (zgodnie z przewidywaniami) zdecydował, że słowa o polskich faszystach pozostaną bez konsekwencji. Za politykiem opowiedziała się zdecydowana większość - 632 europosłów, przy zaledwie 59 głosach przeciw i 5 wstrzymujących się. Do sprawy odnieśli się europosłowie PiS. Beata Mazurek komentowała:

Trzeba być totalnym ignorantem, by nie znać znaczenia słów faszyzm i nazizm. Nie ma naszej zgody na to, żeby w odniesieniu do Polaków, w oparciu o wybiórczo traktowane gazety [europoseł tłumaczył, że powielał jedynie informacje zaczerpnięte z gazet], formułowano tego typu oszczerstwa.

"Wynik głosowania nie jest dla nas zaskoczeniem. Nie zmieniamy jednak naszego stanowiska - Guy Verhofstadt kłamliwie pomówił uczestników Marszu Niepodległości nazywając ich faszystami. Nie tylko nigdy nie przeprosił za swoje słowa, ale nadal powtarza tego ewidentnego fake newsa bez żadnej refleksji. W dobie walki z dezinformacją takie zachowanie to skandal. Ukrywanie się przed pozwem dr Bawer Aondo-Akaa za immunitetem jest tchórzliwe i niegodne europosła" – dodawał europoseł Kosma Złotowski.

Jak w PRL wykorzystywano oskarżenia o faszyzm?

Jeszcze garść historii. Straszenie "faszystowską hydrą" przez środowiska związane z "Gazetą Wyborczą" to odgrzewane kotlety. Przerabialiśmy to w historii już nie raz: w II Rzeczypospolitej, PRL, a także po 1989 r. To jedna z metod etykietowania politycznego przeciwnika, rodem z Łubianki. Bo dla bolszewików określenie faszysta było synonimem wroga. Na masową skalę było stosowane w powojennej Polsce. Powód? Komuniści, którzy przejęli władzę w Polsce, mieli świadomość uzurpacji tej władzy. Przecież ich dyktatura oparła się o dwa akty prawne: referendum "3 razy tak" i wybory do Sejmu Ustawodawczego w 1947 r. Obydwa sfałszowane. By próbować się uwiarygodnić w społeczeństwie, propagandowo postponowali przedwojenne elity niepodległościowe. A zbitka pojęć "Armia Krajowa to faszyści" miała działać na wyobraźnię mas i kompromitować przeciwników sowieckiej dominacji.

31 sierpnia 1944 r. nielegalny, uzurpatorski tzw. Polski Komitet Wyzwolenia Narodowego wydał dekret „o wymiarze kary dla faszystowsko-hitlerowskich zbrodniarzy winnych zabójstw i znęcania się nad ludnością cywilną i jeńcami oraz dla zdrajców Narodu Polskiego”. Na podstawie tego zbrodniczego bezprawia wielu polskich niepodległościowców komuniści posłali do piachu. Wśród nich gen. Augusta Emila Fieldorfa, ps. „Nil”, którego 16 kwietnia 1952 r. Maria Gurowska jako przewodnicząca składu sędziowskiego po kilkugodzinnym procesie skazała na karę śmierci, wykonaną następnie przez powieszenie.

Obecnie mamy powtórkę z historii, na szczęście - w łagodniejszym wydaniu, ale kalka komunistycznej propagandy pozostaje ta sama. Dzisiejsi oskarżyciele pozostają w dużej mierze spadkobiercami tej sowieckiej walki z faszyzmem. Tak jak szef MSWiA Marcin Kierwiński, który wszędzie widzi zbrodniczy faszyzm. Na koniec zacytuję słowa przywódcy przedwojennej Młodzieży Wszechpolskiej i Obozu Narodowo-Radykalnego Jana Mosdorfa, zamordowanego przez Niemców w KL Auschwitz: "Nie jesteśmy faszystami ani hitlerowcami, przede wszystkim dlatego, że jesteśmy ruchem czysto polskim, nie potrzebujemy obcych wzorów".

[Lead, sekcja "Co musisz wiedzieć" i śródtytuły od Redakcji]