Nie ma ludzi niezastąpionych

Tak w jednym zdaniu można posumować to, co wydarzyło w ostatnim czasie w resortach siłowych, a najbardziej jaskrawym tego przykładem jest MON. Ogromna ilość wysokich oficerów została wymieniona, jedni odchodzili inni przychodzili i tak coś, co do tej pory było trudne do wyobrażenia stało się rzeczywistością.

Politycy z reguły trzymali się raczej z daleka od munduru, ponieważ tak po prostu było łatwiej. Najważniejszy był święty spokój. Mundurowym na samym szczycie, ten stan rzeczy bardzo pasował, jak się okazuje do czasu. Objęcie przez bardzo zdeterminowanych i wyrazistych polityków z planem na zmianę funkcjonowania resortu, spotkało się to z dość dużymi odejściami wysokich oficerów. Inaczej mówiąc nie wszyscy to ciśnienie wytrzymali. Oczywiście należy zaznaczyć, że zbyt daleko idąca ingerencja polityków nie jest najlepszym rozwiązaniem, można odnieść wrażenie, że powstaje pewnego rodzaju dualizm. Kto ma więcej do powiedzenia w samej służbie, minister czy generał?

W tym miejscu należy uporządkować pewien stan, mundurowi są od służby, a nie od polityki, która w ostatnim czasie jest dość dynamiczna. Odejścia ze służby doświadczonych oficerów, podszyte są niestety pewnego rodzaju manifestem wobec obecnego obozu rządzącego, a to nie licuje z mundurem.

I jeszcze jedno, służba charakteryzuje się ciągłością, poczynając od zapewnienia tej ciągłości na posterunkach do wysokich dowódczych stanowisk. Wszyscy jesteśmy tylko elementami przejściowymi, grunt to sumiennie wykonać swoje obowiązki.