Marian Karol Panic: Muzeum II wojny w Gdańsku. Niemcy najwidoczniej wciąż nie mogą się z tym pogodzić 

I że postarano się w nim troszeczkę bardziej wyeksponować polską martyrologię i polski ruch oporu. Sama tylko państwowa rozgłośnia Deutschlandfunk podejmuje ten temat chyba już po raz 30. Ta audycja jest z wczoraj, z 1 kwietnia, i doprawdy trudno tego słuchać bez emocji. A co im w tym obecnym Muzeum najbardziej przeszkadza? Otóż na przykład to, że w części poświęconej Irenie Sendlerowej i działalności Żegoty (wyeksponowana jest tam też podobno osoba Bartoszewskiego) dokonano pewnych zmian w samej ekspozycji, likwidując na przykład część muru, który zdaniem niemieckiego komentatora symbolizować miał to, że działalność tej organizacji była mocno zakonspirowana, ale - uwaga! - głównie ze względu na niebezpieczeństwo czyhające ze strony polskich szmalcowników. Druga sprawa, to operowanie cyframi. Niemcom bardzo nie podoba się to, że w miejsce dotychczas podawanych bezwzględnych liczb ofiar II Wojny, gdzie oczywiście "palma pierwszeństwa" należała się Związkowi Sowieckiemu, pojawiły się dane procentowe w odniesieniu do liczby ludności kraju i że w ten oto "chytry sposób" Polska wysforowała się na pierwsze miejsce. Co więcej polskich Żydów wliczono tam "bezczelnie" do liczby polskich ofiar. Podobnie rzecz się ma z liczbami dotyczącymi uczestników ruchu oporu. Tutaj nowe kierownictwo muzeum, dokonując jakoby jakichś "arytmetycznych sztuczek", również znacząco powiększyło liczbę polskich partyzantów. Oczywiście wszystko to w duchu nowej, nacjonalistycznej polityki historycznej prowadzonej przez nacjonalistyczny PiS.



Marian Panic