Dariusz Loranty: Dla tych co noszą w sercu, pojęcie - Panna "S"

Święto "Sierpniowe porozumienia" jest dla mnie dziś, nie zrozumiałe, być może kiedyś w przyszłość będzie inaczej. Jest to dla mnie cudnym wspomnieniem a nie świętem. Wtedy, w swoim kieleckim regionie jako nastoletni aktywista "S" był wybuch radość. Dziś raczej nostalgia do młodości, do aktywności, ale również zaduma - nie o to chodziło.
Po przeczytaniu wywiadu z prof. Antonim Dudkiem w Rzepie zmotywowałem się do skreślenia tych paru słów. Jako sympatyk ruchu społecznego - "Rozważni i Rozsądni im. Prof. Antoni Dudek " - nie zgadzam się !!! "
Podał Pan ... Przewagą "S" nad innymi podmiotami jest logo, do którego oczywiście mają prawo...." Panie profesorze tylko związek "Solidarność" walczy (jeszcze) zgodnie z POSTULATAMI, o to samo co wtedy, o sprawy socjalne. Wszyscy pozostali tzw. doradcy i nie tylko, zadowoli się częścią postulatów w zakresie tzw. wolności ... i wspierali uwłaszczenie i wszelkie inne biznesy na majątku narodowy. Nie zawsze złodziejski. Tylko związek zawodowy, ten i inne z niego się wywodzące są rzeczywistymi kontynuatorami tamtego ducha społecznego.
Solidarność walczyła o lepszy byt w socjalizmie, o socjalizm z ludzką twarzą a wywalczył ... skrajnie ideologiczny liberalizm polityczny i kapitalizm XIX wieczny.

Zgadzam się że Panem wszyscy mają prawo świętować początek formalnego zwijania PRLu !!
Nie wolno nikomu zabraniać. Również ludzie z szeroko rozumianych ruchów KOD i "Obywatele"j. Nie tylko z uwagi na bardzo liczny udział w ich strukturach byłych funkcjonariusz ale również przez fakt iż w ich szeregach są dawni działacze opozycji. Wtedy w sierpniu po jednej stronie było SBe a po drugiej kilku ich agentów, więc mają prawo świętować !! Upadek PRL zrealizowany od 1988r pod wpływem ruch społecznego jest bajką dla naiwnych. Druga strona tzw. partyjno - rządowo - esbecka również chciała zmiany systemu. Jest to święto również dla nich i nie ma w tym cienia złośliwości. Wielu z nich znacznie wcześniej poznało blichtr zachodu i nie podobało im się szarzyzna "najweselszego baraku obozu socjalistycznego" Oni wiedzieli do czego dążą, zaś pracownicy najemni tylko do ciut lepszego byty. Wyszło jak wyszło